Kaarke
Paid’n, et barste er van.
Door de hele Kop van Overijssel had je een netwerk van kerkepaden.
Enkele bekende overgebleven paden zijn o.a.: het Kalenbergerpad en
Gelderingensteeg.
Honderden jaren oude paadjes die soms terug te voeren zijn tot de 12e
eeuw. Overal worden tegenwoordig initiatieven genomen om deze paadjes
in oude glorie te herstellen. Kerkepaden zijn destijds door de kerken
ingesteld evenals de bekende doodwegen
(Onnase doodweg op de Steenwijker Kamp). Al die wegen liepen
linia rekta naar de kerken toe, soms dwars over akkers van
landeigenaren heen. Die moesten trouwens ook die paden onderhouden.
Toen er later betere wegen kwamen werden die kerkpaden vergeten. De
ruilverkaveling deed de deur dicht en de boer hoefde zich er ookniet
meer druk over te maken.
De oorspronkelijke functie van de kerkepaden is nu vervallen en het
zijn vandaag aan de dag wandelpaden geworden. Soms werden er naast
deze paden historische vondsten gedaan. Het Kalenberger pad is nog
dagelijks in gebruik en ook door de Gelderingensteeg lopen in het
hoogseizoen soms meer dan 65 mensen per dag. Het is dan ook het
drukste wandelpad van ’t Wold. Met z’n nationaal bekende “Essenstoven”,
bovendien een uniek pad te noemen. Velen willen dit pad nog verder
volgen, langs het riviertje de Reune, maar dat is (nog) niet mogelijk.
De Gemeente Steenwijkerland, het waterschap, kerkelijke gemeenten en
dorpsbelang zijn m.i. dan ook moreel verplicht hier iets aan te doen!
Wie neemt de eerste stap???
Bron:
IJsselhammer nr 23, 5
dec. 2005, en 13-02-2006 (nr.4)
